Nie wszystko w życiu da się zaplanować. Czasem potrzeba wielu lat, aby wrócić do tego, co naprawdę sprawia radość. Przez długi czas pracowałem w korporacji – jak wielu z nas. Choć zawodowo byłem gdzie indziej, po godzinach wracałem do warsztatu. Drewno, narzędzia, zapach trocin – to był mój azyl, moje hobby, które pozwalało złapać równowagę.

Momentem przełomowym okazało się ojcostwo. Chciałem stworzyć coś wyjątkowego dla swojego dziecka – coś trwałego, z duszą, co pobudzi wyobraźnię. Tak powstał pierwszy domek. Zrobiony własnoręcznie, z sercem i ogromną starannością. I wtedy zrozumiałem, że to nie musi być tylko hobby.